สุจินันท์ ทองน้อย

โครงงานสะเต็ม

เรื่องน้ำมันนวด

ผู้จัดทำ

เด็กหญิงกรรณณิกา รัตนบรรเลง ชั้นม.2/1 เลขที่ 11

เด็กหญิงดารมณี ปาลรัตน์ ชั้นม.2/1 เลขที่ 22

เด็กหญิงธิดารัตน์ นนทพันธ์ ชั้นม.2/1 เลขที่ 27

เด็กหญิงสุจินันท์ ทองน้อย ชั้นม.2/1 เลขที่ 42

เด็กหญิงอภิสรา แก้วบริสุทธิ์ ชั้นม.2/1 เลขที่ 43

เสนอ

คุณครูละม้าย ชูสุวรรณ

คุณครูนิรมล ยุระพันธ์ุ

คุณครูพิมพกานต์ ถิ่นแก้ว

บทที่ 1

บทนำ

ที่มาและความสำคัญของโครงงาน

ในปัจจุบันผู้สูงอายุส่วนมากมักจะพบเจอโรคปวดเมื่อยต่างๆตามร่างกายซึ่งจะทำให้ร่างกายทรุดโทรมทำงานไม่คล่องแคล่ว ทำให้เปลืองเงินค่ารักษาหลายบาท ซึ่งวิธีการรักษาก็มีมากมายในปัจจุบันนี้ ซึ่งแต่ละการรักษาก็ทำให้เห็นผลได้เป็นอย่างดีเช่นการนำเทคโนโลยีมาประยุกต์ใช้เป็นเครื่องรักษาและยาปฏิชีวนะต่างอีกมากมาย

ยาปฏิชีวนะส่วนใหญ่ก็มีผลเสียต่อร่างกายมากมาย เช่น โรคไต โรคมะเร็งและโรคหัวใจและยังเสี่ยงต่อการแพ้ยาอีกด้วย

เนื่องจากผู้คนส่วนใหญ่ก็ปวดเมื่อยกันเยอะเราก็เลยจัดทำน้ำมันนวดขึ้นมาซึ่งทำจากสมุนไพรต่างๆทำให้ไม่มีผลกระทบร้ายแรงต่อร่างกายแต่การจัดทำน้ำมันนวดขึ้นมานี้ก็ไม่สามารถรักษาอาการปวดเมื่อยนี้ให้หายขาดได้ แต่มันจะบรรเทาให้อาการที่ปวดเมื่อยนั้นลดลง

วัตถุประสงค์
1.เพื่อบรรเทาอาการปวดเมื่อย

2.เพื่ออนุรักษ์สมุนไพร

3.เพื่อนำสมุนไพรมาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์

ขอบเขตของโครงงาน
วันที่ 6 กรกฎาคม พุทธศักราช 2560 ถึงวันที่ 6 กันยายน พุทธศักราช 2560

ประโยชน์ที่ได้รับ
1.บรรเทาอาการปวดเมื่อยต่างๆ

2.ได้รู้วิธีการทำน้ำมันนวดสมุนไพร

3.ได้อนุรักษ์น้ำมันนวดสมุนไพร

4.ได้รู้จักสมุนไพรมากขึ้น

บทที่ 2

เอกสารที่เกี่ยวข้อง

น้ำมันปาล์ม

ชื่อพื้นเมือง ปาล์มน้ำมัน(Oil palm) น้ำมันปาล์ม(Crude palm oil) เรียกย่อว่า : CPO

ชื่อวงศ์ (Family): Palmae หรือ Recaceae

ชื่อสามัญ (Common name): oilpalmจีนัส (Genus): Elaeisสปีชีส์ (Species): guineensis

ลักษณะพฤกษศาสตร์ปาล์มน้ำมัน

ปาล์มน้ำมันเป็นพืชใบเลี้ยงเดี่ยวและเป็นพืชยืนต้น (perennial crop) ได้จำแนกปาล์มน้ำมันให้อยู่ในวงศ์ (family) Palmae หรือ Arecaceae (monocotyledon) ปาล์มน้ำมันเป็นพืชผสมข้ามประเภทที่มีช่อดอกตัวผู้และตัวเมียอยู่บนต้นเดียวกัน แต่ช่วงเวลาการออกดอกจะไม่พร้อมกัน เป็นพืชดิพลอยด์มีจำนวนโครโมโซม 2n = 2x = 32 และในสกุล (genus) Elaeis ประกอบด้วยปาล์มน้ำมัน 2 ชนิด (species) ได้แก่ ปาล์มน้ำมันชื่อวิทยาศาสตร์ Elaeis guineensis Jacq. ในปัจจุบันเป็นพันธุ์ปลูกเพื่อการค้าเดิมมีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาตอนกลางและตะวันตก คำว่า Elaeis มีความหมายตรงกับคำ elaion ซึ่งแปลว่าน้ำมันส่วนคำว่า guineensis มีความหมายว่าแหล่งรวบรวมอยู่ที่ประเทศ Guinea แอฟริกาตะวันตก ลักษณะของปาล์มน้ำมัน E. guineensis ให้ผลผลิตทะลายสูงมีน้ำหนักผล เปลือกนอกต่อผลและผลผลิตน้ำมันสูงส่วนอีก species หนึ่งคือปาล์มน้ำมัน ชื่อวิทยาศาสตร์ Elaeis oleifera มีถิ่นกำเนิดในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง ลักษณะต้นเตี้ยและต้านทานต่อโรคตาเน่า (Lethal bud rot) เปอร์เซ็นต์กรดไขมันไม่อิ่มตัวสูง (unsaturated fatty acid) ค่าไอโอดีนสูง (iodine value) ประมาณ 77-78% รวมทั้งมีวิตามินเอและวิตามินอีสูงแต่ให้ผลผลิตและปริมาณน้ำมันน้อยกว่าปาล์มน้ำมัน E.guineensis ปัจจุบันมีประโยชน์ในการเป็นเชื้อพันธุกรรมสำหรับปรับปรุงพันธุ์ โดยการผสมข้ามระหว่าง Species

การนำปาล์มน้ำมันไปใช้ประโยชน์

น้ำมันปาล์ม เป็นน้ำมันที่่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการนำไปใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง เนื่องจากความแตกต่างระหว่างองค์ประกอบของกรดไขมัน ลักษณะทางเคมีและกายภาพ และสมบัติอื่น ๆ ดังนี้

1. มีความคงตัวต่อการเกิดออกซิเดชั่น

2. มีปริมาณไขมันแข็งตามธรรมชาติ

3. มีความคงตัวในการเกิดผลึกเบต้าไพรม์ (ß1)

4. ราคาถูก หาได้ง่าย และมีการผลิตเพิ่มมากขึ้นในแต่ละปี

ไพล

ชื่อพื้นเมือง : ไพล

ชื่อวงศ์ : Zingiberaceae

ชื่อสามัญ (ชื่อภาษาอังกฤษ) : Phlai, Cassumunar ginger, Bengal root

ชื่อวิทยาศาสตร์ ; Elaeis guineensis Jacq

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ไพล

ต้นไพลเป็นไม้ล้มลุกสูง0.7-1.5เ

มตรมีลำต้นใต้ดินเป็นเหง้าเปลือกสีน้ำตาลแกมเหลืองเหง้าสดมีเนื้อใน สีเหลืองถึงเหลืองแกมเขียว ฉ่ำน้ำ มีกลิ่นหอมเฉพาะ แทงหน่อหรือลำต้นเทียมขึ้นเป็นกอ ประกอบด้วยกาบหรือโคนใบหุ้มซ้อนกันเป็นลำกลม สีเขียวเข้ม โคนกาบสีแดง

การนำไพลไปใช้ประโยชน์

1.รักษาหอบหืด

2.ช่วยแก้อาการท้องอืดท้องเฟ้อ แก้ท้องขึ้น ท้องเดิน ช่วยขับลมในลำไส้

3.ช่วยแก้อาการปวดท้อง ท้องเสีย แก้บิด บิดเป็นมูกเลือด

4.ช่วยรักษาอาการเคล็ดขัดยอก ฟกช้ำบวม ข้อเท้าแพลง

ขมิ้น

ชื่อพื้นเมือง ขมิ้นหัว,ขมิ้นแกง,ขมิ้นหยวก (เชียงใหม่) ขมิ้น (กลาง) หมิ้น,ขี้มิ้น (ภาคใต้) สะยอ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ตา ยอ (กะเหรี่ยง-กำแพงเพชร)

ชื่อวงศ์ ZINGIBERACEAE

ชื่อสามัญ Turmeric,Curcuma

ชื่อวิทยาศาสตร์ Curcuma Longa Linn

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ขมิ้น ทั้งสองชนิด มีลักษณะลำต้นคล้ายคลึงกันมาก เป็นพืชล้มลุก มีลำต้นใต้ดินหรือเหง้า ประกอบด้วยแง่งหลักที่เรียกว่าแง่งแม่ แขนงที่แตกอกมาจากแง่งแม่ถ้ามีลักษณะกลมเรียกว่า หัว แต่ถ้ามีลักษณะยาวคล้ายนิ้วมือเรียกว่า นิ้ว ขมิ้นชันจะมีเหง้าเล็กกว่าขมิ้นอ้อย มีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยวออกสลับกัน อยู่รวมกันเป็นกอ ซึ่งขึ้นมาจากเหง้า ใบมีลักษณะเรียวยาวปลายใบแหลม ขมิ้นชันมีใบยาวเรียวแหลมกว่าขมิ้นอ้อย ด้านล่างของใบมีเส้นใบเห็นได้ชัดเจน ออกดอกเป็นช่อ โดยแทงออกมาจากเหง้าบริเวณใจกลางกลุ่มใบ ลักษณะช่อดอกคล้ายทรงกระบอก ประกอบด้วยดอกย่อย ซึ่งดอกย่อยของขมิ้นชันมีสีเหลืองอ่อนถูกหุ้มด้วยกลีบเลี้ยงหรือกลีบประดับ สีเขียวอมชมพู ส่วนดอกย่อยของขมิ้นอ้อยมีสีขาว มีกลีบเลี้ยงสีชมพูอ่อนๆ พบได้ทุกภาคของประเทศไทย

การใช้ประโยชน์จากขมิ้น

1.ตัดแง่งขมิ้นมาพอสมควร นำมาล้างให้สะอาด (ควรทำขั้นตอนนี้ทุกครั้งของการใช้สมุนไพร) แล้วตำให้ละเอียดคั้นเอาแต่น้ำเจือน้ำสุกเท่าตัวนำมาดื่มครั้งละ 2 ช้อนโต๊ะ วันละ 3 - 4 ครั้ง หรือเติมเกลือเล็กน้อย เพื่อใช้รักษาอาการท้องร่วง บิด

2.ใช้ผงขมิ้น 1 ช้อนโต๊ะ นำมันผสมกับน้ำมันมะพร้าว 2 - 3 ช้อนโต๊ะ เอามาเคี่ยวด้วยไฟอ่อน จนได้น้ำมัน สีเหลือง แล้วนำมาใช้ใส่แผล หรือนำมาพอกบริเวณ ที่ปวดเมื่อย หรือเคล็ดได้

3.นำผงขมิ้นมาผสมน้ำผึ้ง หรือน้ำเชื่อม ปั้นเป็นลูกกลอน ขนาดปลายนิ้วก้อย รับประทาน 2 - 3 เม็ด หลังอาหาร และก่อนนอน เพื่อรักษา อาการโรคกระเพาะ ท้องขึ้น

กานพลู

วงศ์ : Myrtaceae

ชื่อสามัญ : Clove Tree

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Syzygium aromaticum (L.) Merr.& L.M.Perry

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ต้น สูง 9-12 เมตร อาจสูงได้ถึง 20 เมตร เรือนยอดเป็นรูปกรวยคว่ำ แตกกิ่งต่ำ ลำต้นตั้งตรง เปลือกเรียบ สีเทา ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปใบหอก รูปรี หรือรูปไข่กลับแคบๆ กว้าง 8-11 ซม. ยาว 32-37 ซม. ปลายแหลมหรือเรียวแหลม โคนสอบแคบ ขอบเรียบ แผ่นใบด้านบนเป็นมัน มีต่อมน้ำมันมาก เส้นแขนงใบข้างละ 15-20 เส้น ปลายเส้นโค้งจรดกับเส้นถัดไปก่อนถึงขอบใบ ก้านใบยาว 1-2.5 ซม. ช่อดอกแบบช่อเชิงหลั่น ออกที่ปลายยอด ยาวประมาณ 5 ซม. ก้านช่อดอกสั้นมาก แต่อาจยาวได้ถึง 1 ซม. ใบประดับรูปสามเหลี่ยม ยาว 2-3 มม. กลีบเลี้ยง 4 กลีบ โคนติดกันเป็นหลอดยาว 5-7 มม. เมื่อเป็นผลขยายออกเป็นรูปกรวยยาวประมาณ 1 ซม. ปลายแยกเป็นแฉกรูปไข่ ยาว 3-4 มม. กลีบดอก 4 กลีบ รูปขอบขนานหรือกลม ยาว 7-8 มม. มีต่อมมน้ำมันมาก ร่วงง่าย เกสรเพศผู้จำนวนมาก ร่วงง่าย ก้านชูอับเรณูยาวประมาณ 7 มม. ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 4 มม. ผล รูปไข่กลับกามรูปรี ยาว 2-2.5 ซม. แก่จัดสีแดง มี 1 เมล็ด

ประโยชน์ของกานพลู

1.กานพลูมีสารประกอบอย่างฟีโนลิกในปริมาณมาก ซึ่งมีสรรพคุณช่วยเรื่องการต่อต้านอนุมูลอิสระในร่างกาย

2.ใบกานพลูมีส่วนช่วยเผาผลาญแคลอรี ช่วยลดความอยากน้ำตาล และช่วยลดและควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด

3.กานพลูแก้ปวดฟัน ด้วยการใช้น้ำมันที่กลั่นมาจากดอกตูมของดอกกานพลูประมาณ 5 หยด แล้วใช้สำลีพันปลายไม้จุ่มน้ำมันนำมาอุดในรูที่ปวดฟันจะช่วยบรรเทาอาการปวดฟันได้ หรือจะนำดอกมาเคี้ยวแล้วอมไว้ตรงบริเวณที่มีอาการปวดฟันก็ได้ หรือจะนำดอกกานพลูมาตำให้แหลก ผสมกับเหล้าขาวเล็กน้อยพอให้แฉะ แล้วนำมาอุดฟันบริเวณที่ปวด (น้ำมันสกัด) หรือจะใช้ดอกตูมที่แห้งแล้วนำมาแช่เหล้าเอาสำลีชุบอุดรูฟันก็ได้เช่นกัน

4.ช่วยรักษาโรครำมะนาด (โรคปริทันต์) หรือโรคที่มีการอักเสบของอวัยวะรอบ ๆ ฟันนั่นเอง ด้วยการนำดอกมาเคี้ยวแล้วอมไว้ตรงบริเวณที่มีอาการของโรค (ดอกตูม)

การบรู

ชื่อพื้นเมือง : การบูร (ทั่วไป)

ชื่อวงศ์ : LAURACEAE

ชื่อสามัญ : Camphor Tree

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cinnamomum camphora (L.) J.S. Presl

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ต้นขนาดกลาง สูง 10-15 ม. อาจสูงได้ถึง 30 ม. ลำต้นและกิ่งเรียบ ทุกส่วนมีกลิ่นหอมการบูร (camphor) ใบเดี่ยว เรียงสลับ รูปไข่ รูปไข่กว้าง หรือรูปรี ปลายเรียวแหลม โคนสอบ ขอบเรียบ ด้านบนเป็นมัน ด้านล่างมีนวล มีต่อม 2 ต่อมที่ง่ามใบคู่ล่าง ช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ออกตามง่ามใบ ดอกเล็ก สีเหลืองอ่อน

ประโยชน์ของการบูร

เมื่อนำส่วนต่างๆ ของการบูรมากลั่นจะได้น้ำมันระเหยง่าย ซึ่งประกอบด้วยสารต่างๆ เช่น camphor, safrol, cineole, pinene, camphene, phellandrene และ limonene สำหรับ camphor จะเป็นผลึกแยกออกมาเรียกว่า การบูร ใช้เป็นยาระงับเชื้ออย่างอ่อน ยากระตุ้นหัวใจ ขับลม ขับเสมหะ ขับปัสสาวะ แก้ปวด ทำยาทาถูนวดแก้ปวดตามข้อ

บทที่3

วิธีการดำเนินงานโครงงาน

3.1 วัสดุ อุปกรณ์ เครื่องมือ

ส่วนผสม 100 g

น้ำมันปาล์ม 200 g

ไพลสด 500 g

ขมิ้นชัน 50 g

ดอกกานพลู 1.5 g

การพลู 0.5 g

อุปกรณ์

ชามแก้ว

กระชอน

ผ้าขาวลาง

ขวดแก้ว

กระบอกฉีดยา

3.2 วิธการทำ

1.นำน้ำมันเทลงในหม้อแล้วรอให้ร้อน

2.พอน้ำมันร้อนแล้วให้ลดไฟเป็นปานกลางจากนั้นใส่ไพลและขมันชันลงไปทอดเรื่อยๆ

3.หลังจากทอดและชมิ้นชันจนไพลและขมิ้นชันกลายเป็นสีน้ำตาลเข้มให้ใช้กระชอนแยกไพลและขมิ้นชันออกจากน้ำมัน

4.เมื่อแยกน้ำมันเสร็จแล้วให้ใส่ดอกกานพลูตำละเอียดลงไปในน้ำมันอย่าให้ไฟแรงมาก

5.หลังจากทอดกานพลูเสร็จให้กรองน้ำมันกับกระชอนและผ้าขาวบาง

6.จะได้น้ำมันสีเหลืองใสรอให้หายร้อนพออุ่นๆแล้วใส่การบูรลงไปเพื่อแต่งกลิ่น

7.คนให้การบูรละลายหมด

8.ใช้หลอดฉีดยาดูดน้ำมันขึ้นมาแล้วใส่ขวด

บทที่ 4

4.1ผลการดำเนินงาน

4.1 โครงงานน้ำมันนวดสมุนไพรได้บรรลุผลสำเร็จตามความต้องการที่เราได้ตั้งไว้ สามารถนำไปใช้เพื่อสนองความต้องการช่วยบรรเทาอาหารปวดเมื่อยและยังสามารถสร้างรายได้ให้แก่เราได้ด้วย

4.2 การนำไปใช้ให้ครอบคลุมหน่วยบูรณาการของกลุ่มสาระในระดับม.2เรื่องวิถีพอเพียง
4.2.1 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์เรื่องพลังงานพอเพียง

แนวทางการบูรณาการ ในการทำน้ำมันนวดสมุนไพร เราได้เลือกใช้สมุนไพรจากในชุมชน ทั้งเป็นการประหยัดต้นทุนในการทำและได้น้ำมันนวดที่มีคุณภาพ

4.2.2 กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร ์เรื่องคณิตกับชีวิตประจำวัน

แนวทางการบูรณาการ สามารถนำความรู้เกี่ยวกับการแบ่งอัตราส่วนของส่วนประกอบในการทำน้ำมันสมุนไพรเเต่ละชนิดได้อย่างถูกต้อง

4.2.3 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย เรื่องภาษาสร้างสรรค์
แนวทางการบูรณาการ ใช้ภาษาได้อย่างถูกต้องเหมาะสมและสละสลวย

4.2.4 กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม เรื่องธรรมะสร้างงาน

แนวทางการบูรณาการ มีคุณธรรมในการทำผลิตภัณฑ์ใช้วัตถุดิบในการทำที่มีคุณภาพไม่คดโกง

4.2.5 กลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพละศึกษา เรื่องอยู่ดีมีสุข

แนวทางการบูรณาการ ทำผลิตภัณฑ์ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะอนามัย ใช้ทรัพยากรอย่างพอเพียงคุ้มค่าไม่ก่อความวุ่นวายต่อผู้อื่น

4.2.6 กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องศิลป์สร้างสรรค์

แนวทางการบูรณาการ การออกแบบขวดบรรจุภัณฑ์ให้สวยงามและประหยัด น่าเชื่อถือ

4.2.7 กลุ่มสาระการเรียนรู้การงานอาชีนและเทคโนโลยี เรื่องทักษะสร้างอาชีพ

แนวทางการบูรณาการ สามารถสร้างรายได้ภายในครอบครัวได้โดยการทำเป็นของชำร่วยหรือขายในโอกาสต่างๆ

4.2.8 กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ เรื่องEnglish Around us

แนวทางการบูรณาการ มีความรู้เกี่ยวกับคำศัพท์ที่เกี่ยวกับอุปกรณ์สมุนไพรในการทำน้ำมันนวดสมุนไพร

4.2.9 กลุ่มสาระการเรียนรู้กิจกรรมแนะแนว

เรื่องเเนะแนวสร้างอาชีพ

4.2.10 แนวทางการบูรณาการ เมื่อเรามีความรู้ในการทำน้ำมันนวดสมุนไพน เราก็สามารถนำไปแนะแนวแบ่งปันความรู้ให้แก่ผู่อื่นได้

บทที่5

สรุป อภิปรายและข้อเสนอแนะ

5.1 สรุปผลการดำเนินงาน

การทำน้ำมันนวดขึ้นมา เป็นการนำสมุนไพรที่สามารถหาได้ตามท้องถิ่น มาประยุกต์ใช้ให้เกิดประโยชน์ สามารถสร้างรายได้เสริมให้กับตัวเองซึ่งสอดคล้องกับหลักเศรษฐกิจพอเพียง

5.2 ปัญหาและอุปสรรค

การผสมกันระหว่างวัตถุดิบต่างๆซึ่งมีความไม่ลงตัว ผสมมากหรือน้อยเกินไป บรรจุภัณฑ์ยังไม่มีการออกแบบที่ลงตัว จึงใช้เวลาในการทำค่อนข้างมาก

บรรณานุกรม

https://th.wikipedia.org/wiki/
https://medthai.com/
http://halsat.com/
http://www.thaihealth.or.th/
http://www.xn
https://mahosot.com/